Giuseppe Beltrami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Giuseppe Beltrami
kardynał prezbiter
Illuminatio mea Dominus
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1889
Fossano
Data i miejsce śmierci 13 grudnia 1973
Rzym
internuncjusz w Holandii
Okres sprawowania 1959 - 1967
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 5 marca 1916
Nominacja biskupia 20 lutego 1940
Sakra biskupia 7 kwietnia 1940
Kreacja kardynalska 26 czerwca 1967
Paweł VI
Kościół tytularny S. Maria Liberatrice al Monte Testaccio

Giuseppe Beltrami (ur. 17 stycznia 1889 w Fossano, zm. 13 grudnia 1973 w Rzymie) – włoski kardynał i dyplomata papieski.

Ukończył seminarium w Fossano, a także Ateneum "S. Apolinare" w Rzymie, gdzie uzyskał doktoraty z teologii i prawa kanonicznego. Kształcił się też na Królewskim Uniwersytecie Rzymskim. 5 marca 1916 otrzymał święcenia kapłańskie. W czasie I wojny światowej służył jako kapelan. Od roku 1923 był pracownikiem Biblioteki Watykańskiej. W latach 1926-1940 pracownik Sekretariatu Stanu. Jednocześnie był członkiem Kongregacji ds. Obrzędów, zajmował się tam beatyfikacjami i kanonizacjami.

20 lutego 1940 otrzymał nominację na nuncjusza w Gwatemali i Salwadorze ze stolicą tytularną Damasco. Sakry udzielił mu kardynał Sekretarz Stanu Luigi Maglione. Kolejnymi jego placówkami były: Kolumbia (1945-1948), Liban (1950-1959) i Holandia (1959-1967), gdzie był internuncjuszem. Na konsystorzu z czerwca 1967 otrzymał biret kardynalski. Zmarł w Rzymie i pochowany został w katedrze w Fossano.

Bibliografia